| xHet project om één van de
behoeftige scholen in Kroatië financieel en materieel te steunen was dikwijls een van de
gespreksthema’s op de vergaderingen van onze humanitaire vereniging Edmond Jardas
Parents Plan. De meerderheid van de leden was van mening dat een dergelijke school niet in
een grote stad hoeft gevestigd te zijn, en dat deze school daadwerkelijk hulpbehoeftig is.
Via Mevr. Sofija Bucic (voorzitster van de
Vereniging Oorlogsweduwen, streek Zadar – Kroatië), hebben wij de eerste
inlichtingen betreffende deze school gekregen. Daardoor zijn wij ook met de schooldirectie
in contact gekomen. Wij hebben hen per brief gevraagd om ons meer details te verstrekken
betreffende deze school. Maar om een beter inzicht in de situatie te krijgen, was het
noodzakelijk dat er iemand van ons naar ginder zou gaan om een directe analyse ter plaatse
uit te voeren. De voorzitster van onze vereniging, Mevr. Liliane Majdic, heeft met haar
man gedurende de vakantiemaand augustus 2000, op uitnodiging van de schooldirecteur dhr.
Modric Zeljko en de leraar technische vakken, de school in het stadje Obrovac bezocht. Dit
was ons eerste rechtstreeks contact. Sindsdien zijn er al diverse bezoeken geweest om op
de hoogte te blijven van alle noden van de lokale bevolking.
In de vooroorlogse periode waren er
in Obrovac twee scholen actief. Een gebouw werd bezocht door de leerlingen van het
basisonderwijs, en het tweede gebouw diende voor de leerlingen van het middelbaar
onderwijs. Door de recente oorlog is het gebouw van het middelbare onderwijs zodanig
verwoest, dat de veiligheid van de leerlingen en de leraren gedurende de lesuren niet meer
kon gegarandeerd worden.
Een praktische oplossing was, beide
onderwijssystemen onder 1 dak te brengen (dat van de basisschool). Meteen is gebleken dat
deze oplossing voor latere problemen zou zorgen. Men moest een zgn. ‘voormiddag /
namiddag’ schema uitwerken, waardoor de leerlingen van beide onderwijsniveaus de
lessen konden volgen.
We hebben
op voorstel van dhr. Dirk Stuer ook een vragenformulier opgesteld dat aan de
schooldirectie werd voorgelegd en dat inmiddels door de schooldirecteur beantwoord werd
(het origineel bevindt zich in ons archief). Daarin lezen wij dat op dit ogenblik 120
leerlingen van het basisonderwijs en 150 leerlingen van het middelbaar onderwijs in dat
ene gebouw les volgen.
Maar in de toekomst, wanneer tijdens het zgn.
‘stabilisatieproces’ de vluchtelingen naar hun huizen zullen terugkeren, zal het
aantal leerplichtige kinderen aanzienlijk vergroten. Hierbij, en op de basis van
voorspellingen van de schooldirectie, verwacht men in de schooljaren 2000-2001 en
2001-2002 een toename van 360 en respectievelijk 380 nieuwe leerlingen voor het
basisonderwijs en het middelbaar onderwijs.
De huidige situatie is nu als volgt: er zitten nu 120 leerlingen in het basisonderwijs
en 150 leerlingen in het middelbaar onderwijs, alle in dat ene schoolgebouw. Voor deze
leerlingen (dus 270 in totaal) zijn er 7 computers ter beschikking. Het lokaal waar de
lessen voor technische vakken gegeven worden, is met zeer primitieve middelen uitgerust,
zodat de leraar ingenieur (op onderbetaalde basis) op alle mogelijke manieren zijn plan
moet trekken .
Anderzijds kampen de leerlingen met een constant
tekort aan boekentassen, schrijfmateriaal, leerboeken, passers, linialen, driehoeken,
tekenpapier, .... Voor de lessen lichamelijke opvoeding ontbreken er: turnpantoffels,
trainingspakken, voetballen, volleyballen, basketballen, ...
Kortom, wij kwamen tot de vaststelling dat er in dit
geval dringend hulp nodig is. Wij zijn er ons van bewust dat wij dit probleem niet op
eigen kracht kunnen oplossen, en de plaatselijke mensen zeker ook niet. Maar door toedoen
en hulp van onze vele sympathisanten, persoonlijke kennissen en ALLE mensen van goede
wil... kan er zeer veel gerealiseerd worden.
Zoals onze organisatie zich in het verleden
heeft ingezet voor het zenden van voedselkonvooien (tijdens de oorlogsperiode) en het
‘op afstand’ adopteren van weeskinderen, hebben we nu ook besloten deze school
te steunen. Dit doen we met een tweevoudig project: ‘Steunen’ en
‘Bouwen’. Op de volgende bladzijden wordt ‘Steunen’ en
‘Bouwen’ U in woord en beeld in detail uitgelegd.
En op het einde komt volgt er nog ‘Er bestaat al iets’. Want
inderdaad... er bestaat al iets. Dit hele project is geen nulstart operatie. Het ene
schoolgebouw mag dan al leeg staan en toe zijn aan een fikse opknapbeurt, en het andere
mag al functioneren met vele nog te verbeteren en te vervolledigen zaken... toch bestaat
er al iets!
De lokale school- en leefgemeenschap is actief, is al actief sinds het
einde van de oorlog en heeft in een zeer korte periode en met zeer krappe middelen toch
heel veel goeds verricht. Maar dat laatste, dat iets extra, zoals het ene lege
schoolgebouw opknappen of het juist adequate materiaal voor ieder kind, dat is dan juist
iets te moeilijk voor hen. En daar komen wij nu tussen, zoals in hoofstukken
‘Steunen’ en ‘Bouwen’, zodat er geen ‘Steunen’ en
‘Bouwen’ meer moet zijn. En er alleen nog ‘Er bestaat al iets’ blijft
en zelfs heel veel .
"Steunen"
Dat
steunen is nu al bezig. Bijvoorbeeld door het leveren van computers, sportmateriaal,
schoolgerief, ... allemaal elementen die een levende schoolgemeenschap nodig heeft.
Tijdens het eerste jaar van ons ‘steunen’ hebben wij al een
4-tal nieuwe computers geleverd (deze computers zijn reeds geplaatst en worden al gebruikt
door de leerlingen), sportmateriaal, sportschoenen en T-shirts voor alle kinderen van het
eerste leerjaar. Het is trouwens ook de bedoeling van dit laatste een jaarlijkse gewoonte
te maken, zeg maar ‘de rode draad’ van ons hulpprogramma. Alle kinderen van het
eerste jaar steunen door hen een paar kwaliteitsportschoenen, schoolgerief en T-shirts te
schenken. En dit jaar na jaar, zodat na enige tijd de hele schoolgemeenschap, en alle
toekomstige leerlingen, over een volledige uitrusting beschikken.
Wij houden regelmatig contact met de schooldirectie, die ons haar noden
aan materiaal doorgeeft. Door ons netwerk van trouwe medewerkers, zoeken wij uit waar wij
eerstehands kwaliteitsmateriaal kunnen verkrijgen (in binnen- en buitenland, ook op het
internet) om dit dan naar de school te zenden. En dat kan van alles zijn : meubilair,
sportmateriaal, informaticamateriaal, ... zelfs tweedehandsmateriaal is welkom. De school
van Obrovac heeft trouwens een zeer bekwame informaticaleraar, die altijd het nuttige weet
te halen uit alle materiaal, om het huidige te verbeteren.
Een veelzijdige ondersteuning, waar alle hulp welkom is en steeds de
juiste plaats vindt. Alle beetjes helpen, grote en kleine, om deze mensen te steunen. Zij
het nu bijvoorbeeld door het leveren van een paar sportschoenen, tientallen computers, een
paar honderden stylos, schriften. Veel of weinig... alles vindt een nuttige weg. En daarom
kan iedereen, ook U, ons gemakkelijk financieel en materieel steunen bij het
‘steunen’ van deze schoolgemeenschap .
"Bouwen"
Helpen bij
het herbouwen van de kleine vernielde school, die juist naast de dienstdoende school
staat. Een vooroorlogse school die leegstaat. De schooldirectie van Obrovac heeft ons een
kostenraming (en gedetailleerd bouwplan van het leegstaande schoolgebouw) doorgestuurd van
al het materiaal dat nodig zou zijn voor dit project. De kostenraming vindt U een paar
pagina’s verder in onze brochure. Dit is een veel groter en ambitieuzer project dan
het leveren van schoolmateriaal. Wij hopen (en zoeken) nog altijd op de tussenkomst van
een of meerdere mecenas die met ons, en in coördinatie met de lokale schooldirectie, dit
project tot een goed eind kan brengen.
Men kan ten alle tijde contact opnemen met ons secretariaat (zie hoofdstuk
‘EJPP’), indien U zich geroepen voelt om ons te helpen ; indien U materiaal,
tips of informatie, ... kunt verstrekken waardoor deze kinderen beter les kunnen krijgen
in hun eigen vertrouwde omgeving. Samen staan wij sterker. Samen kunnen we veel bereiken
voor een betere toekomst van deze Kroatische kinderen, die na een lange duistere
oorlogsperiode ook recht hebben op voorspoed en geluk, juist zoals U en wij hier.
"Er bestaat al iets"
Wij komen
daar niet op een kaal stuk grond, waar alles nog te beginnen valt. Zeker niet, de lokale
gemeenschap is uiterst actief. Onder leiding van dhr. Modric Zeljko weet deze school zich
al best haar weg te banen in de vorming van de leerlingen. Meer zelfs, deze school is niet
zomaar ‘een’ school tussen de andere.
Deze school heeft ondertussen ook zijn eigen zangkoor, schaakclub, voetbalploeg,
toneelclub, ... opgericht en komt daardoor regelmatig in de lokale kijker. Ook daarom
heeft Edmond Jardas Parents Plan dit project uitgekozen, omdat zij ons vertrouwen waard
zijn. Dit project is niet zomaar ondersteuning, maar ook samenwerking, omdat de mensen
terplekke zeer bevoegd zijn om met onze hulp om te gaan.
x |
X
X
XVolledig
afgewerkt gebouw, zo goed als NIEUW !
XEr word nu nog de laatste hand gelegd aan de diesel tank voor de
verwarming van het gebouw.
X
XPropere luchtige gangen.
X
X
XKompleet uitgeruste klas - pc - prof
lokalen, klaar voor dienst.
XEn het wel zeer origineel kerstgeschenk van het Edmond Jardas
Parents Plan voor de stad Obrovac...
X
XAan het werk : vakmensen, architect en school directeur.
X
X
X
XVan boven tot onder
XDe centrale gang : totale
transformatie.
XNieuw toilet faciliteiten.
X
X
XAchterzijde : in reconstructie.
X
XDe
voorzijde van de leegstaande school : alles ziet er intact uit. Schijn bedriegt, vanbuiten
uit lijkt alles intact, maar aan de binnenzijde,... daar valt nog veel werk te verrichten.
X
X
X
X
X
XVoorgevel
school - School meubilair - Vochtigheid in muren - Ramen en glas structuur - Alles
achtergelaten sinds begin oorlog - Parket vloer..
X
XDe middengang van de
leegstaande school : ruwbouw, alleen nog de ruwbouw blijft over.
XEen oorlogssouvenir : een afgeplakt
raam, ter bescherming tegen glassplinters tijdens de bombardementen.
X
XDeze 2
foto’s en de foto’s op de eerste bladzijden van het hoofdstuk ‘school’
geven al een blik op wat nog te doen valt... het herbouwen van het leegstaand
schoolgebouw. 
X